صنایع دستی سنتی
صنایع دستی مدرن
تابلو نقاشیفردوسی و میهن پرستی ،حماسه ای به نام ایران
اگر امروز از یک ایرانی بخواهید شعر پر مایه ترین سخن را بگو یا از هویت ملی حرف بزند بی اختیار یاد شاهنامه و فردوسی می افتد. فردوسی حماسه سرای بزرگ توس، فقط یک شاعر نبود؛ او یک زنده کننده نام ایران بود. او در عصری زندگی می کرد که هویت ایرانی در خطر بود، اما با قلم جادویی خود ارتشی از کلمات را تشکیل داد تا میهن را نجات دهد
۱ _زبان فارسی سپر دفاعی ایران
بزرگ ترین کار میهنی فردوسی زنده کردن زبان فارسی بود. در آن روزگار زبان عربی زبان رسمی شده بود و بسیاری می ترسیدند زبان کهن ایران فراموش شود
فردوسی با آگاهی کامل تصمیم گرفت شاهنامه را به فارسی پاک و ساده بسراید. او سعی کرد کمترین کلمه عربی را به کار ببرد. همین کار باعث شد که زبان فارسی نه تنها نمیرد، بلکه قدرتمندتر از قبل به حیات خود ادامه دهد ،وقتى ما امروز می توانیم شعر بخوانیم و با هم حرف بزنیم مدیون این میهن پرستی فردوسی هستیم.
۲_ توصیف ایران سرزمینی آرمانی
وقتی فردوسی از ایران حرف می زند فقط از خاک و مرز صحبت نمی کند؛ او از یک فرهنگ و تمدن پرشکوه حرف می زند. در شاهنامه ایران جایی است برای آزادگی دادگری» و «پهلوانی».
او کوشید بهترین صفات را برای مردم ایران به کار گیرد و با توصیف شکوه ایران زمین حس غرور ملی را در دل خوانندگان زنده کند، خواندن این ابیات عشق با ایران را در وجود هر نسلی شعله ور می کند.
۳_فداکاری در راه میهن
در داستان های شاهنامه قهرمانان واقعی کسانی هستند که برای حفظ ایران از خود گذشتگی می کنند. رستم سهراب فرود و دیگر پهلوانان همه نشان می دهند که عشق به ایران از جان عزیزتر است.
شاید معروف ترین بیتی که نشان دهنده این عشق است این بیت باشد: اگر ایران نباشد، تن من مباد» . این جمله نشان می دهد که فردوسی بقای خود را در گرو بقای ایران می دانست. در نگاه او یک ایرانی واقعی هیچ چیز را فدای وطن نمی کند.
۴_وحدت ملی وصیت فردوسی
جالب است بدانید نگاه فردوسی به میهن پرستی تعصب كور كورانه نیست. او از جنگ های داخلی و تفرقه بیزار بود. در زمانه ای که ایران دچار چند دستگی بود، شاهنامه به عنوان نیروی متحد کننده عمل کرد
فردوسی ثابت کرد که هر ایرانی با هر قوم و قبیله ای که هست، اگر عاشق ایران باشد برادر است. شاهنامه سن است که نشان می دهد میهن پرستی یعنی حفظ وحدت ملی و کنار گذاشتن اختلاف ها
نتیجه گیری
فردوسی به ما یاد داد که میهن پرستی یعنی خدمت به فرهنگ و زبان این مرز و بوم شاهنامه فقط یک کتاب شعر نیست؛ یک شناسنامه است؛ شناسنامه ای که فردوسی هزار سال پیش برای ما نوشت و تا ابد زنده نگه داشت. به قول پژوهشگران اگر فردوسی نبود نه تنها ما این هویت را نداشتیم بلکه شاید ایران امروز به تکه های کوچکی تقسیم شده بود.
