صنایع دستی سنتی
صنایع دستی مدرن
تابلو نقاشیاخوان ثالث ،شاعری با دلی پر از عشق به ایران
اخوان ثالث ،شاعری با دلی پر از عشق به ایران
وقتی صحبت از شعر معاصر فارسی و مفهوم میهن پرستی می شود نام مهدی اخوان ثالث متخلص به «م. امید یکی از درخشان ترین ستاره های آسمان ادبیات ماست. او شاعری بود که عشق به ایران را نه در شعار بلکه در اعماق وجود و رگ و خون خود حس میکرد.
۱_ریشه در خاک ایران
اخوان ثالث اعتقاد راسخی به ریشه داشتن در خاک داشت. او بارها تأکید می کرد که یک شاعر باید به زمین انسان سرزمینش متکی باشد. جالب است بدانید که محل دفن خود را هم با این تفکر انتخاب کرد؛ پیکر این شاعر در جوار آرامگاه فردوسی بزرگ در توس به خاک سپرده شده است تا همیشه در کنار حماسه سرای ایران زمین باشد
خود او در یکی از زیباترین اعترافات شعريش می گوید:
<<ولى خون من ریشه در خاک دارد، به هجرت از این سرزمین نیست قادر >>
این یعنی او عشق به ایران را یک نیروی درونی و ذاتی میدانست نه یک احساس زودگذر
۲_ایران فراتر از یک مکان
در نگاه اخوان ایران فقط یک کشور روی نقشه نبود. او به تاریخ اسطوره ها آیین ها و حتی زبان باستانی این سرزمین عشق می ورزید برای او مفاهیمی مانند فره ایزدی» و «فروهر» (نمادهای فرهنگی ایران باستان ارزشمند بودند و در شعرش از آنها نام میبرد .او حتی در برابر فرهنگهای بیگانه چه شرقی و چه غربی موضعی صریح داشت و معتقد بود ایران برای پیشرفت نیازی به کپی برداری از شرق یا غرب ندارد و باید به خانه پدری خود بازگردد .
۳_نمادها و داستان های ناشنیده
یکی از ویژگی های برجسته شعر اخوان ثالث استفاده از اسطوره و نماد است. او خیلی وقتها مستقيماً كلمه ایران» را به کار نمی برد بلکه با تعریف داستان هایی مثل شهر سنگستان» یا «آخر شاهنامه»، وضعیت اجتماعی و سیاسی ایران را روایت می کرد.
او شاعری نوحه گر» و «مرثیه خوان برای وطنی بود که در روزگار او رنج میکشید. به قول خودش :
<<من مرثیه گوی وطن مرده خویشم>>
این نگاه غم انگیز اما سرشار از مسئولیت، نشان می دهد که میهن پرستی واقعی یعنی در زمان سختی نیز پشت سر میهن ایستادن و دردش را فریاد زدن
نتیجه گیری
نگاه اخوان ثالث به میهن پرستی نگاهی ریشه دار فرهنگی و در عین حال اعتراض آمیز بود. او به ما یادآوری میکند که عشق به ایران فقط به خواندن سرود ملی یا دیدن آثار باستانی نیست، بلکه به معنای دل نگران بودن برای آینده این سرزمین حفظ زبان فارسی و افتخار به ریشه های کهنمان است.
