روایت ژاویز

ما نام ژاویز را با دقت انتخاب کردیم؛ واژه‌ای که در ریشه‌ی خود، معنای پایدار، مانا و جاودانه را در دل دارد؛ همان‌گونه که هنر، بی‌آنکه از میان برود، در دل نسل‌ها می‌ماند، روایت می‌شود و زندگی می‌بخشد.
ما در ژاویز به این باور رسیده‌ایم که: با هنر، جاودانه می‌شویم... و همین باور، مسیرمان را روشن کرده تا خانه‌ای باشیم برای آن‌چه از دل می‌جوشد و در قالب هنر جان می‌گیرد. برای همین هم سرو را به‌عنوان نماد این جمع برگزیدیم؛ درختی که از دیرباز در هنر اصیل ایرانی، نماد استقامت، وقار و جاودانگی بوده. سرو، قرن‌ها در نگارگری‌ها، فرش‌ها، کاشی‌ها و شعرهای فارسی ایستاده، همان‌طور که هنرمند، در برابر دشواری‌ها، ایستاده می‌ماند و از دل رنج‌ها، زیبایی می‌آفریند.
ما در ژاویز، با همین نگاه، با همین باور، قدم برداشتیم:
که هنرمند نباید تنها بماند و هنر نباید در دل پنهان بماند. دغدغه‌ی ما ساختن مسیر امن و شفافی‌ست میان هنرمندان و هنردوستان؛ جایی که آثار دست‌ساز، اصیل و متفاوت، نه تنها فروخته شوند، بلکه دیده شوند، فهمیده شوند و ارزش‌گذاری شوند.
ژاویز قرار نیست فقط محلی برای خرید و فروش باشد؛ ما می‌خواهیم پُل باشیم؛ پلی میان خلق و درک، میان دست‌هایی که می‌سازند و چشم‌هایی که با شوق نگاه می‌کنند.

با احترام
نخستین اعضای خانواده ژاویز